Marka, günümüz ticari hayatında yalnızca ayırt edici bir işaret değil; bağımsız bir iktisadi değer, devredilebilir bir malvarlığı unsuru ve hukuki işlemlerin merkezinde yer alan stratejik bir varlıktır. Buna rağmen Türk hukukunda, markanın devrine ilişkin hukuki ilişkinin temelini oluşturan marka devir sözleşmesi, öğretide ve uygulamada yeterince müstakil ve sistematik incelemeye konu edilmemiştir.

Markanın devrini sağlayan hangi hukuki imkanlar söz konusudur? Marka devir sözleşmesinin hukuki niteliği nedir? Marka aynı sınıf içindeki farklı mal veya hizmetler bakımından yahut coğrafi bakımdan kısmi olarak devredilebilir mi? Tescilsiz bir markanın kısmi devri, ispat hukuku bakımından nasıl mümkün olabilir? Paylı hak sahipliğinde kanuni önalım hakkı hangi şartlarda ve nasıl kullanılabilir? Devirden sonra verilen bir hükümsüzlük yahut iptal kararı, marka devir sözleşmesini geçmişe etkili olarak nasıl etkiler? Sınai Mülkiyet Kanunu ile getirilen muvafakat rejimi karşısında marka üzerindeki tasarruf ve devir yetkileri kime aittir? İsim markalarının devredilebilirliği yasal olarak nasıl inşa edilebilir? Devir sözleşmesinin sicile tescilinin işlevi nedir? Marka hakkının devralana intikali ile devrin tescili arasındaki süreçte marka sahipliğinden doğan hakları kullanma yetkisi kime aittir? Devir ile tescil arasındaki "koruma boşluğu" nasıl giderilmelidir?

Bu eser, marka hakkının taraf iradeleri ile devrini sağlayan marka devir sözleşmesini, Sınai Mülkiyet Kanunu ve Türk Borçlar Kanunu hükümleri ile mukayeseli hukuk verileri ışığında; teorik temelleri ve uygulamadaki yansımaları birlikte ele alan bütüncül bir yaklaşımla incelemektedir.