Bu kitap, Antik Roma'nın krallık ve cumhuriyet dönemlerinde dini kurumlar ile hukuk arasındaki ilişkiyi inceler.Krallık döneminde dini ve hukuki otorite iç içe geçmiştir. Kral hem siyasi hem dini önderdir ve hukuk kutsal bir nitelik taşır. Cumhuriyete geçişle birlikte hukuk giderek dünyevi bir nitelik kazanır. Yine de pontifices gibi kurumlar bu dönemde de hukukun korunmasında ve geliştirilmesinde belirleyici bir rol üstlenir.
Çalışma, dönemin başlıca rahip kurumlarını tek tek ele alır. Rex Sacro-rum, Vestales, Augures, Fetiales,Flamines, Salii ve pontifices bunların başında gelir. Her kurumun dini işlevikadar hukuki işlevini de ortaya koyar. Patrici ve pleb sınıfları arasındaki çatışmanın, dini kurumların hukuk üzerindeki gücünü nasıl yeniden biçimlendirdiği gösterir.

Kitap, dinin hukuk üzerindeki etkisinin zamanla azaldığını, ancak hiçbir zaman tümüyle sona ermediğini savunur. On İki Levha Kanunlarından Augustus dönemine uzanan bu dönüşüm, Roma Hukukunun ve Akdeniz hukuk mirasının temel taşlarından birini oluşturur. Eser,hukuk tarihi, din tarihi ve erken dönem Roma toplumu üzerine çalışanlar için kapsamlı bir kaynaktır.