Bu eser, uluslararası hukukun hukuki niteliğini ve meşruiyet zeminini hukuki pozitivizmin temel doktrinleri üzerinden inceleyen bir araştırmadır. Çalışmada, uluslararası toplumun hukuk düzeni ile ulusal hukuk düzenleri arasındaki hiyerarşik ve yapısal bağlar kavramsal bir çerçevede ele alınmaktadır. Metin boyunca; Spinoza, Hegel ve Austin'in uluslararası hukuku egemenlik, buyruk ve yaptırım ekseninde değerlendiren realist ve pozitivist eleştirilerine; Kelsen ve Verdross'un Saf Hukuk Kuramı, temel norm ve jus cogens kavramları etrafında geliştirdikleri kuramlarına; monist ve düalist yaklaşımlar kapsamında ulusal ve uluslararası hukuk düzenlerinin birliği ile üstünlüğü meselelerine; Hart ve Raz'ın çekimser tutumlarına ve kaynaklar tezi ve yumuşak hukuk gibi güncel tartışma alanlarına yer verilmektedir. Çalışma, hukuki pozitivizmin uluslararası hukukun doğasına ilişkin tarihsel ve çağdaş yaklaşımlarını sistematik bir döküm ve analizle sunmayı amaçlamaktadır.