Bu kitap; "çağdaş erdem etiği"nin gerisindeki hikâyeyi anlattığı kadar "eylem felsefesi", "niyet–eylem teorisi", "psikoloji felsefesi" ve "zihin felsefesi" için de bir başvuru kaynağı niteliğindedir. Bu çeşitliliğin sebebi, G.E.M. Anscombe'un geniş yelpazede eserler vermesinin yanı sıra her bir eserin birden fazla alan için referans teşkil etmesine ya da farklı disiplinler tarafından dikkate alınmasına dayanır. Anscombe, normatif etiğin iki önemli teorisi olan "deontolojik etik" ve "sonuççu etik" üzerinden modern ahlak felsefesine eleştirilerini yöneltir. Bu eleştirilerden doğan boşlukta yeni bir etiğin kendisine dayanacağı bir psikoloji felsefesi inşa eder. Onun bu girişimi Intention (Niyet) eserinde karşımıza "niyet–eylem teorisi" olarak çıkar.

Bu kitap, Anscombe'un modern ahlak felsefesine yönelik fikirlerini "eleştiri" olarak tanıtmaktadır. Bu eleştiriyi farklı perspektiflerden mercek altına alan yorumcular tarafından oluşturulan literatürü ise "eleştirinin eleştirisi" olarak ortaya koymaktadır. Son tahlilde "niyet–eylem teorisi"ni de anılan "eleştiriye karşı alternatif" olarak teklif etmektedir. Kitabın sonuç kısmında, bu sistematik kurgunun metinsel delillerle gerekçeleri öne sürülmektedir. Kısacası bu kitap, 20. yüzyılda eski etiğin eleştirisini ve yeni etiğin olanağı için kurulan zemini Anscombe'cu bir perspektiften sunmakta ve sorgulamaktadır.