Günümüzde fikri ürünlerin ekonomideki önemi her geçen gün artmaktadır. Buna bağlı olarak fikri hakların teminat olarak kullanılmasına yönelik ilgi de giderek yaygınlaşmaktadır. Özellikle yaratıcı endüstrilerin finansman ihtiyaçlarının karşılanmasında fikri haklardan teminat olarak yararlanmayı mümkün kılan hukuki düzenlemeler önem kazanmaktadır. Yazılım, müzik ve sinema sektörü gibi önemli finansman ihtiyacının bulunduğu alanlarda fikri hakların teminat olarak kullanılması, yeni projelerin hayata geçirilmesi için alternatif bir finansman kaynağı yaratma potansiyeli taşımaktadır.

Bu çalışma, karşılaştırmalı hukuk perspektifinden fikir ve sanat eserlerinin teminat fonksiyonunu ele almaktadır. 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu çerçevesinde eserlerin rehin ve hapis hakkına konu olması incelenmekte, eserlerin teminat olarak kullanılmasının kapsamı ve sınırları değerlendirilmektedir. Farklı hukuk sistemlerindeki düzenlemelerden de yararlanılarak fikir ve sanat eserlerinin teminat olarak kullanılmasının önündeki hukuki ve pratik engeller ortaya konulmakta ve bu engellerin giderilmesine yönelik çözüm önerileri sunulmaktadır.