Adi ortaklık, kökleri Roma hukukundaki societas'a uzanan ve hukuk sistemimizdeki ortaklık yapılarının temel görünümü olan bir kişi birliğidir. Bu özelliğine rağmen adi ortaklık, esnek organizasyonel yapısı sayesinde sadece küçük ölçekli iş birliklerinde değil, büyük iktisadi değer taşıyan faaliyetlerde de tercih edilmektedir. Ne var ki kanun koyucu adi ortaklığı büyük ölçüde emredici nitelikte olmayan kurallardan oluşan ve sınırlı bir kanuni çerçevede düzenlemiştir. Adi ortaklık payı ve bir ortağın ortaklık ilişkisindeki konumunu bütünüyle devretmesini amaçlayan pay devri ise pozitif hukukta açık ve ayrıntılı biçimde düzenlenmemiştir. Pay devrine ilişkin bu normatif eksiklik, adi ortaklık payının hukuki niteliği ve pay devrine ilişkin kurallar konusunda teorik açıdan önemli olduğu kadar uygulamada da yüksek işlem maliyetlerine neden olan tereddütlere yol açmaktadır. Bu eser, adi ortaklığın yapısı ve karakteristik özelliklerinden hareketle söz konusu tereddütleri hem kendi içinde tutarlı hem de hukuk sisteminin bütünüyle uyumlu biçimde gidermeyi amaçlamaktadır. Eserin kapsamı bir tasarruf işlemi olarak adi ortaklık payının devri ile sınırlı olup, eser şu temel soruya yanıt aramaktadır: "Adi ortaklıkta pay devri işleminin tabi olduğu hukuki rejim nedir?" Bu ana sorun ışığında, devir işleminin konusu, niteliği, şartları ve sonuçları ayrıntılı olarak incelenmiştir.