Devletin kamu hizmetlerini sürdürebilmesi için gerekli olan finansman, büyük oranda vergiler yoluyla sağlanmaktadır. Bu bağlamda vergi sorumluluğu, vergi gelirlerinin güvence altına alınmasında kritik bir rol oynamaktadır. Vergi hukukunda sorumluluk, çoğu zaman vergi borcuyla doğrudan ilişkisi olmayan kişilere belirli yükümlülükler yüklenmesi şeklinde karşımıza çıkmakta ve özellikle dolaylı vergilerde uygulama alanı bulmaktadır. Katma Değer Vergisi sisteminde, bu sorumluluk müessesesi 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesi ile düzenlenmiş olup Hazine ve Maliye Bakanlığına bazı hallerde vergi sorumlusunu belirleme yetkisi tanınmıştır. Bu yetki çerçevesinde getirilen tevkifat yöntemi, özellikle uygulamada tam ve kısmi tevkifat şeklinde iki farklı modele ayrılmakta ve alıcı-satıcı arasında vergi sorumluluğunu paylaştırmaktadır. Ancak söz konusu düzenlemelerin genel tebliğler aracılığıyla yapılması, verginin kanuniliği ilkesi açısından tartışmalara neden olmuş, uygulamada da pek çok sorunu beraberinde getirmiştir.

Bu çalışma, KDV'de vergi sorumluluğu ve tevkifat uygulamasını teorik ve karşılaştırmalı bir bakış açısıyla ele almakta olup mevcut sorunları anayasal ilkeler ve uygulama örnekleri çerçevesinde inceleyerek çözüm önerileri sunmayı amaçlamaktadır. Böylece, vergi alacağının güvence altına alınması vergiye gönüllü uyumun sağlanması ve vergi kayıplarının önlenmesi hedeflenmektedir.