Kişiliğin sona ermesi durumunda Şahısvarlığı hakları ortadan kalkar. Malvarlığı hakları ise, kural olarak kişiliğin sona ermesinden etkilenmezler. Kişiliğin kaybı, malvarlığının donmasına sebep olur. Bu şekilde değişkenlik özelliğini kaybetmiş (donmuş) malvarlığına tereke (miras) adı verilir.

Miras hukuku, söz konusu malvarlığının (terekenin) geleceğinin ne olacağı sorusunu düzenler. Tereke kime / veya kimlere geçecektir? Tereke nasıl geçecektir ve gçişin sonuçları ne olacaktır? Türk Medenî Kanunu, "Miras Hukuku" adını taşıyan üçüncü kitabında bu soruların cevaplarını düzenlemiştir. Miras hukuku kitabının birinci kısmı mirasçı olacak kişilerle ilgilidir. Kanun koyucunun bizzat belirlediği mirasçılar için "yasal mirasçılar" ifadesi kullanılmıştır. Bunlar, kan bağına dayanan mirasçılık açısından öncelik sırasına göre altsoy, ana baba ve onlardan üreyen-ler ile büyük ana baba ve onlardan üreyenlerdir. Evlâtlığın durumu da altsoyun durumu gibidir. Diğer kanunî mirasçı sağ kalan eştir.

Mirasbırakanın belirli şartlar altında kendine mirasçı ataması da mümkündür. Böyle bir durumda iradî mirasçılıktan söz edilir. Kanunî veya iradî mirasçısı bulunmayan tereke açısından ise, son kanunî mirasçı devlettir. Miras hukuku kitabının ikinci kısmında mirasın geçişi düzenlenir. Burada ele alınan konular, mirasın açılması, mirasın kazanılması ve mirasın paylaşılmasına ilişkin hususlardır. Çalışmanın konusu ana hatlarıyla bunlardır. Konulara ilişkin yüksek mahkeme kararları ilgili dipnotlarda zikredilmiştir.