İnsanlık tarihi boyunca nüfus, istatistiksel bir veri olarak takip edilmesinin yanında, devletin temel unsuru ve toplumsal kalkınmanın önemli ölçülerinden birisi olmuştur. Özellikle modern devletin yükselişiyle birlikte, nüfus unsuru saf bir nicelik olmaktan çıkıp biyopolitik bir müdahale alanına dönüşmüştür. Elinizdeki bu kitap, Devletin Doğum Temelinde Nüfus Politikası ve İnsanın Üreme Hakkı "Doğumun Hukuki Sancılar" başlığıyla, bu müdahale alanının en mahrem ve en temel birimi olan "doğum" konusunu hukuk süzgecinden geçirmeyi hedeflemektedir.

Doğum, biyolojik bir süreç olmanın yanında devletin nüfus planlaması ile bireyin en temel insan haklarından biri olan üreme hakkının kesişim noktasında yer almaktadır. Devletler bu doğrultuda bazen nüfus artışını teşvik eden pronatalist, bazen de nüfusu dizginlemeye çalışan antinatalist politikalarla bireyin bedenine ve geleceğine müdahil olmuşlardır. Kitap; söz konusu müdahalelerin hukuki sınırlarını ve meşruiyetini, bu süreçte öne çıkan bazı gelişmeler üzerinden teorik ve pratik düzlemde ele almaktadır. Çalışmanın temel odağını, devletin toplumsal refah ve düzen adına yürüttüğü nüfus politikası ile insanın onuruyla ayrılmaz bir bütün teşkil eden üreme hakkı arasındaki hassas denge oluşturmaktadır. Araştırma sürecinde; Genel Kamu Hukuku ve İnsan Hakları Hukuku disiplinlerinin beklediği ölçek temele alınarak Antik Çağ'dan modern ulus devlete, felsefi tartışmalardan güncel hukuki düzenlemelere uzanan bazı veriler analiz edilmeye çalışılmıştır. Yaşamın başlangıcına karar vermede görülen otorite mücadelesi, sorumlu ebeveynlerin hakları ve yükümlülükleri, henüz dünyaya gelmemiş veya yeni gelmiş çocukların korunması gereken menfaatleri arasındaki gerilim, bu çalışmanın izleğini oluşturmaktadır. Bu izlekte tespit edilen çekişmeler, eserin adına "doğumun hukuki sancıları" metaforu ile yansıtılmak istenmiştir.