İpotek, alacaklının alacağını güvence altına almak amacıyla taşınmaz üzerinde kurulan, hem borçlunun hem de alacaklının hukuki güvenliğini sağlayan bir mekanizmadır. Bu çalışma ile Türk hukukunda ipotek kurumunun tarihsel gelişimi, hukuki niteliği, işlevi ve ipoteğin uygulamadaki yansımalarının ele alınması amaçlanmaktadır. Bunun yanı sıra ipotek kavramı detaylıca incelenerek bu kavramın kapsamı, sınırları ve özellikleri yüksek mahkeme kararları ışığında açıklanmaktadır.
Yargıtay ve Anayasa Mahkemesi kararları, ipotek hakkının mülkiyet hakkıyla sıkı bir ilişki içerisinde olduğunu ve taşınmaz üzerinde tesis edilen ipoteğin yalnızca alacaklıyı korumakla kalmayıp borçlu ve üçüncü kişilerin haklarını da gözetmesi gerekliliğini ortaya koymaktadır. Çalışma boyunca öğretideki görüş farklılıkları ve Yargıtay kararları dikkate alınarak uygulamadaki sorunlar ve bu sorunlara yönelik çözüm önerileri hakkında tartışılmıştır. Ayrıca mezkur çalışmada hem doktrinde hem de uygulamada kendi alanında uzmanlaşmış hukukçuların kitapları, makaleleri incelenerek ve detaylı literatür taraması yapılarak ipotek kavramının nasıl tanımlanacağı, nasıl sınıflandırılacağı, nasıl kurulacağı ve nasıl sonlandırılacağı anlatılmaktadır.
Türk Borçlar ve Eşya hukuku çerçevesinde ipoteğin kapsamının, özelliklerinin ve türlerinin yüksek mahkeme kararları ile pekiştirmek böylece ipotek kavramının daha iyi anlaşılmasını sağlamak amaç edinilmiştir. En nihayetinde bu tez ipoteğin mülkiyet hakkı üzerindeki etkisini, ipoteğe hakim olan ilkelerin uygulamadaki yansımasını, ipoteğin kapsamına hangi unsurların dahil edilebileceğini, ipoteğin geçerli şekilde kurulup kurulmadığını yüksek mahkeme kararları eşliğinde incelemeyi amaçlamakta ve kapsamaktadır.