Türkiye'de, çalışma ilişkileri sisteminin kurumlarının zayıflaması, sendikal hakların etkisini büyük ölçüde kaybetmesi ve özellikle de sistemin üç aslî aktöründen biri olan işçi sendikalarının gücünün ve etkinliğinin azalması ile emek mikro ve makro ölçeklerde güç kaybına uğramıştır. Bu durum kurumlar ve haklar üzerinde yükselen-inşa edilen sosyal haklar yanında, sosyal politika disiplininin gelişimini de olumsuz yönde etkilemiştir. Dünya ölçeğinde çalışma yaşamına egemen olan güvencesizliğin, zayıflayan sendikal örgütler temelinde Türkiye'deki etkileri daha da büyük olmuş, bu olgu emek evreninin temel karakteristiklerinden biri hâline gelmiştir. Tüm bu gelişmelerin ana çerçevesi ise esas olarak ülkede siyasal alanda yaşananlarla çizilmektedir ve demokratik kurumların ve uygulamaların zayıflaması çalışma ilişkilerinin yapısı ve uygulamalar üzerinde de belirleyici olmaktadır. Bu nedenle, çağımıza damgasını vuran güvencesizlik olgusunun kitabımızın adında da yer almasını arzu ettik ve kitabın başlığını Güvencesizlik Çağında Türkiye'de Emek olarak belirledik.

Bu kitapta, Türkiye'de emek evreninin tarihî ve güncel meseleleri, sosyal politika alanının yetkin isimleri tarafından kapsamlı biçimde incelenmektedir.