Açlık, yetersiz beslenme, mülksüzleşme ve biyolojik çeşitlilik kaybı, günümüz küresel tarım-gıda sisteminin yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda hukuki ve ekolojik bir kriz içinde olduğunu göstermektedir. Gıdaya erişimin temel bir insan hakkı olarak tanınması, bu yapısal sorunların çözümü için önemli olmakla birlikte tek başına yeterli değildir. Elinizdeki kitap, küresel tarım-gıda sistemine hakim endüstriyel tarım modeline alternatif bir yaklaşım olarak agroekolojiyi gıda hakkı ve gıda egemenliği ekseninde ele almakta; agroekolojinin insan hakları temelinde hukuki bir çerçeveye kavuşturulmasının imkanlarını tartışmaktadır. Bu kapsamda, küresel tarım-gıda hukuku ve politikaları ile insan hakları arasındaki ilişki yeniden değerlendirilmekte; gıda hakkının üretim süreçlerine katılımı, doğal varlıkların korunmasını ve demokratik yönetişimi de kapsayan bütüncül bir hak anlayışı olduğu ortaya konulmaktadır. Eser, bu tartışmalar ışığında agroekolojik hukuk yaklaşımının kuramsal temellerine katkı sunmayı amaçlamaktadır.