Uluslararası çevre hukuku felsefe, doğa bilimleri, hukuk, ekonomi, sosyoloji ve politika gibi temel çalışma alanlarını içeren disiplinler arası metot ve verilerin işlenmesini gerektirmektedir. İnsan ve çevre arasındaki ilişkinin nasıl kurulduğu ve nasıl kurulması gerektiği sorusu çalışmamızın genel ilgisini ifade etmektedir. Bu ilişkinin düşünsel dinamikleri tutarlı ve gerekli yeniliklerin temel dayanağıdır.

Birinci bölümde insan-çevre ilişkisinin düşünsel gelişimi işlenmiştir. Bu gelişim değerlendirilerek ikinci bölümde haksız fiil, devlet sorumluluğu ve çevresel sorumluluğun karşılaştırmalı incelemesinin imkân verdiği sonuçlar elde edilmiştir.

İkinci bölümde farklı sorumluluk disiplinleri ele alınarak çevresel sorumluluk alanında yenilikçi yaklaşımlar önerilmiştir. Çevresel koruma için esas alınan zarar öncesi sorumluluk düşüncesinde ihtiyatlılığın normatif ve yargısal diyalektiği üçüncü bölümün konusunu ifade etmektedir. Çevresel korumada normatif mimarinin işlemcisi olarak özen gösterme kavramı işlendikten sonra çevresel yargılamalarda zarar ve risk kavramının farkı üzerinde durulmuştur.

Çalışmamızın nihai önerisi çevresel risklere sebep olan hukuk süjelerine sebep oldukları riski sigortalama yükümlülüğü getiren yenilikçi bir yargısal uygulamadır. Böylece çevresel risklere yönelik teorik tutarlılığı ve pratik gerekliliği izah edilen sigorta hükmü önerisinin çevresel sürdürülebilirliğe hukuki katkı yapması amaçlanmaktadır.