Bu kitap, Türk Devletleri Teşkilatı'nın (TDT) tarihsel arka planından hareketle, teşkilatın kurumsal işleyişini kamu hukuku perspektifiyle ele almayı; bununla birlikte TDT'nin uluslararası hukuk düzenindeki statüsünü, hukuki kişiliğini ve işlevsel kapasitesini değerlendirmeyi amaçlamaktadır.

Günümüzde uluslararası iş birliği modelleri yalnızca ekonomik düzlemle sınırlı kalmamakta; kurumsal yapılanma, karar alma süreçleri, norm üretimi ve hukuki etkileşim alanları giderek daha belirleyici hâle gelmektedir. TDT'de ortak tarih, dil ve kültür bağlarından beslenen özgün karakteriyle, bu çok katmanlı iş birliği arayışının kurumsal bir görünümü olarak öne çıkmaktadır. Bu çerçevede kitapta, TDT'nin organları ve karar alma mekanizmaları, kurucu belgeleri ve teşkilat yapısı yanında; egemenlik, uluslararası tüzel kişilik, normatif etkiler ve üye devletlerin hukuk düzenleriyle etkileşim gibi başlıklar üzerinde özellikle durulmuştur.

Kitabın dikkatle ele aldığı alanlardan biri de, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nin gözlemci üyeliği üzerinden TDT'nin uluslararası hukuk bakımından doğurabileceği sonuçların tartışılmasıdır. Bu konu, tanıma/tanınmama, örgütlere katılımın anlamı ve uluslararası platformlarda statü inşası gibi tartışmalarla birlikte, hukuki çerçevede ve mümkün olduğunca kaynak temelli biçimde incelenmiştir.

Bu doğrultuda eser üç ana eksen üzerine kurgulanmıştır: Öncelikle teşkilatın tarihsel ve fikri temelleri ortaya konulmuş, ardından kurumsal yapı ve organlar kamu hukuku disipliniyle incelenmiştir. Son olarak TDT'nin uluslararası hukuk kişiliği, KKTC örneği ve küresel sistemdeki yeri analiz edilerek çalışma tamamlanmıştır.