Kitabımız, günümüz toplumunda görünürlüğü giderek artan, biçim değiştiren ve sınırları okul bahçelerinden dijital evrenin derinliklerine kadar uzanan bu ciddi toplumsal ve psikolojik sorunu geniş bir perspektifle ele alma ihtiyacından doğmuştur. Eser, birçok disiplinin ortak bakışıyla hazırlanmıştır: bir yandan zorbalığın gelişimsel, ailesel ve ruhsal dinamikleri; diğer yandan bedensel ve ruhsal bulguların değerlendirilmesi, adli rapor düzenlenmesi, bildirim yükümlülüğü ve çocuk hakları çerçevesindeki hukuki boyutlar bir arada ele alınmıştır.

Uzun yıllar boyunca toplumda ve hatta akademik çevrelerin bir kısmında akran zorbalığı, "çocukluk çağı şakası", "büyümenin doğal bir parçası" ya da "akranlar arası sıradan bir sürtüşme" olarak görülüp hafife alınmıştır. Oysa son yıllarda yapılan çalışmalar, zorbalığın sıradan bir kavga ya da geçici bir anlaşmazlık olmadığını açık biçimde ortaya koymaktadır.

Akran zorbalığı; yaş, fiziksel güç, sosyal konum ya da psikolojik durum bakımından daha avantajlı olan bir ya da birkaç çocuğun, kendisine göre daha zayıf konumdaki bir başka çocuğa yönelttiği; kasıtlı, yinelenen ve güç dengesizliğine dayanan olumsuz eylemler bütünüdür. Bu eylemler; mağdur çocukta olduğu kadar zorbalık uygulayan ve olaya tanıklık eden çocuklarda da depresyon, kaygı bozuklukları, travma sonrası stres belirtileri, okul devamsızlığı ve intihar düşünceleri gibi uzun süreli ruhsal ve toplumsal etkiler bırakabilmektedir.

Akran zorbalığıyla mücadele, yalnızca rehberlik servislerinin ya da disiplin kurullarının omuzlarına yüklenebilecek bir görev değildir. Bir çocuğun okul koridorunda ya da bir ekran karşısında kendini yalnız, çaresiz ve aşağılanmış hissetmesi, tüm toplumun ortak sorumluluğudur. Güvenli bir okul ve toplum iklimi yaratmak; ancak ebeveynlerin, öğretmenlerin, okul yöneticilerinin, ruh sağlığı uzmanlarının, adli tıp uzmanlarının, sosyal hizmet uzmanlarının, kolluk kuvvetlerinin ve hukukçuların aynı kararlılıkla el ele vermesiyle mümkündür.

"Bir çocuğu büyütmek için bir köy gerekir" diyen Afrika atasözü, günümüzde "Bir çocuğu korumak için tüm disiplinlerin iş birliği gerekir" şeklinde yeniden anlam kazanmaktadır.