Çalışmanın önemi, hukuk tarihinin bir bakıma atladığı bir konu olan modern askeri yargıyı, tarihsel süreç içerisinde değerlendirmesi bakımından öne çıkmaktadır. Ordu olgusu genellikle eylemleri üzerinden, daha çok cephe ve savaşlar üzerinden değerlendirilmiştir.

Ordu organizasyonunun bir güce dönüşebilmesi ve düzenli bir halde kalabilmesinin birinci dereceden şartı olan disiplinin ve disiplini sağlayan kültürel altyapı ve hukuki düzenlemelerin tarihsel temellerinin ortaya konulması, modern askeri tarih ve hukuk tarihi çalışmalarına katkıda bulunacaktır. Son iki yüzyılında askeri müdahalelerle sivil iktidar alanında aktör haline gelen bir ordunun, eylemlerinde aradığı meşruiyetin ne derece onun organize bir güç halinde var olmasını sağlayan kurallar manzumesiyle ilişkisi olduğu, ayrı bir düşünme faaliyeti ve araştırma konusudur. Şüphesiz burada sınırları belirli olan bir çalışma söz konusudur. Bundan dolayı sorabileceğimiz soruların birçoğu bu çalışmanın kapsamı dışında kalacaktır fakat en azından bu soruların cevaplanmasına hazırlık yönünde bir katkı sağlayacaktır.

Çalışmamızın esas ilgisi, 1837 ve 1869 askeri ceza kanunu düzenlemeleri çerçevesindedir. Bu kanunda belirtilen disiplin hukuku sınırlarında bulunan suçlar ve cezalar ele alınacaktır. Ayrıca bu dönemde çıkarılan kanun ve nizamnamelerde çalışmamızla ilgili maddelerinin transkripsiyonu da verilecektir. Kanaatimizce Osmanlı metinlerinin transkripsiyonu, birçok akademik çevrede hafife alındığından daha fazla zorluk içermektedir. Tarihi hukuki metinler üzerinden okumalar yapacak olan tarih disiplini dışından gelen araştırmacılar, bu metinlere dolaylı anlatılarla ulaşabilmektedir. İlgili kanunların Latin harflerine transkripsiyonu halinde araştırma nesnemiz olan kanun metinleri, farklı disiplinlerden gelen araştırmacılar için kolaylık sağlayacaktır.