Finansmana erişim, KOBİ'lerin büyümeleri önündeki en büyük engellerden biridir. Hem hukuk hem de bankacılık uygulamasının ortak konusu olan teminat ise finansmana erişim için hayati bir rol oynamaktadır. Taşınır eşya ve haklar teminata konu olabilse de finansal kuruluşlar çoğunlukla taşınmazları teminat olarak kabul etmektedir. Ancak bu durum, küçük işletmelerin finansmana erişememesine, orta büyüklükteki işletmelerin ise üretim yerine taşınmaz edinmesine neden olmaktadır. Bu çarpıklığı gidermek adına hem UNIDROIT hem de UNCITRAL tarafından uluslararası alanda birçok hukuk reformu çalışması yürütülmektedir.

Modern Teminatlı İşlemler Hukuku adıyla kabul gören bu yaklaşıma göre işlemin niteliği ne olursa olsun (mülkiyeti saklı tutma kaydı ile satış, kira ile satış, finansal kiralama, alacak temliki vb.) bir alacağa bir taşınırın zilyetliği devredilmeksizin teminat siciline tescil ile güvence sağlanması halinde ayni hakkın kuruluşu, sicile tescili, aleniyeti, öncelik sırası ve takip hukuku bakımından tüm bu işlemlere aynı kurallar uygulanacaktır.

Bu çalışmada Modern Teminatlı İşlemler Hukukunun çıkış noktası, tarihsel gelişimi, dijital varlıkların eşya hukuku açısından niteliği, üçüncü tür eşya olarak kabul edilmesi ve teminata konu edilebilmesi, Modern Teminatlı İşlemler Hukukunda yer alan fonksiyonel yaklaşım, teminat hakkının kurulması, aleniyeti, öncelik sırası ile diğer birtakım hususlar incelenerek Ticari İşlemlerde Taşınır Rehni Kanunu ile karşılaştırma yapılmaya çalışılmıştır.