Bölünmüş hükûmet olgusunu ve olgu bağlamında Türkiye örneğini incelenmeyi amaçlayan bu çalışma üç bölümden oluşmaktadır. Çalışmanın birinci bölümü, olgunun farklı boyutlarıyla kavramsal tarifinin yapılmasıyla başlamaktadır. Kavramsal tarifin hareket noktasını başkanlık sistemleri oluşturmaktadır. Çünkü bölünmüş hükûmet, başkanlık sistemlerinin doğal ihtimallerinden birisidir. Birinci bölümde ayrıca bölünmüş hükûmetin başkanlık sistemi haricindeki görünümü de incelenmektedir. Bu açıklamalar çalışmanın temel problem alanını oluşturmaktadır. Bu noktada olgunun parlamenter sistem ve yarı-başkanlık sistemleri açısından da söz konusu olduğu iddia edilmektedir. Teorik açıdan ileri sürülen bu iddia, seçilen örnekler ile desteklenmektedir.

Birinci bölümde başkanlık sisteminden hareketle izah edilen teorik çerçeve ikinci bölümde yarı-başkanlık sistemi baz alınarak incelenmektedir. Yarı-başkanlık sisteminde azınlık hükûmetlerinin bölünmüşlükle ilgisi, Weimar dönemi uygulamalarıyla ilişkilendirilmiştir. Devamında özel görünümlü bir bölünmüş hükûmet türü olan kohabitasyon, Fransız tecrübesi ışığında inceleme konusu yapılmış. Olgunun hem aritmetik hem de davranışsal açıdan ne şekilde ortaya çıktığı, nasıl yönetildiği ve sonuçlarının neler olduğu, anayasal düzen ve siyasal işleyiş bağlamında ele alınmış.

Üçüncü ve son bölümde ise; bölünmüş hükûmet olgusunun Türk anayasal düzenindeki yeri tespit edilmeye çalışılmış. Bölünmüş hükûmetin anayasal düzenlemeler ışığında aldığı görünüm, parlamenter sistem, yarı-başkanlık sistemi ve bir başkanlık sistemi olarak Cumhurbaşkanlığı Sistemi açısından değerlendirilmiş.