Gerekçeli karar hakkı, adil yargılanma hakkının ve hukuk devleti ilkesinin temel bir güvencesi olmasına rağmen, Türk yargı sisteminde bu hakka ilişkin standartların uygulamada yeterince karşılanmadığı yönünde yaygın bir sorun gözlemlenmektedir. Bu çalışma, gerekçeli karar hakkının Türk hukukundaki anayasal, yasal ve uluslararası hukuk temelindeki yerini, işlevlerini ve özellikle uygulamada karşılaşılan yetersizlik (gerekçesizlik, şekli gerekçe, yetersiz/yarım gerekçe) sorunlarını kapsamlı bir şekilde analiz etmeyi amaçlamaktadır. Kitabın temel ayırt edici özelliği, teorik akademik tartışmalara veya soyut doktrinel analizlere ağırlık vermek yerine, doğrudan Anayasa Mahkemesi, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Yargıtay ve Danıştay gibi yüksek yargı organlarının kararlarını merkeze almasıdır. Çalışmanın içeriği, büyük ölçüde bu yüksek mahkeme içtihatlarının okunması, analizi ve özümsenmesiyle oluşturulmuş olup, gerekçeli karar standardının ve uygulamadaki sorunların bizzat yargı kararları üzerinden anlaşılması hedeflenmiştir. Bu yönüyle çalışma, teorik bir kitaptan ziyade, uygulamaya dönük, yüksek yargı içtihatlarının ortaya koyduğu fiili durumu ve standartları yansıtan bir değerlendirme niteliğindedir.

Araştırmada, gerekçe yetersizliğinin temel hak ihlallerine, sistemsel verimsizliğe, hukuki belirsizliğe ve yargıya güvensizliğe yol açtığı tespit edilmiş; çözüm olarak ise eğitimden yapısal reformlara uzanan çok yönlü bir yaklaşım önerilmiştir. Bu kitap, başta genç hukukçular olmak üzere tüm hukuk uygulayıcılarına, gerekçeli karar hakkının önemini ve yüksek yargı içtihatları ışığında bu hakka ilişkin güncel standartları ve sorunları aktarmayı amaçlayan, pratik değeri öncelikli bir kaynak olma iddiasındadır.