Sanayi Devriminin getirdiği fosil yakıt kullanımı ile hızlı ve geniş ölçekli üretim politikaları; nüfus artışı ve teknolojik gelişmelerle birlikte küreselleşme kavramını doğurmuş ve bu durum, toplumlar üzerinde önemi yadsınamayacak kadar büyük sosyolojik, psikolojik ve kültürel değişimleri beraberinde getirmiştir. Değişen insan ve toplum yapısı, nüfus artışı ve sanayileşme ile birlikte çevre üzerinde de etkilerini göstermeye başlamış ve iklim krizi, en temel tartışma konularından biri halini almıştır.

Biyoçeşitlilik kaybı, ekolojik felaketler, kaynakların yetersizliği, yoksulluk ve işsizlikteki artışlar gibi faktörlerin öne çıkması nedeniyle sürdürülebilir bir kalkınma hedefi, fosil yakıta bağımlı ekonomik kalkınmanın önüne geçmeye başlamıştır. İklim krizi ile bağlantılı risklerin ekonomik kaynakları da yetersiz kılması ile, finansal yatırımların ne şekilde kullanıldığına atfedilen önem daha da artmaktadır. Kişi başına düşen gayrisafi milli hasıladaki düşüşler ise ekonomik yatırımları ön plana çıkararak yatırım araçlarına ilişkin bir eleştiriyi beraberinde getirmektedir. Ormansızlaşma ile birlikte gelen tarımsal üretim problemleri, ulaşımda kullanılan enerjinin üretiminde sorunlar yaşanması, hane başına elektrik ve su harcamaları gibi hususlar en temel haklarımızın olumsuz etkilenmesine ve haklarımıza erişimimizin engellenmesine kadar uzanan bir döngü içermektedir. Bu nedenle zaten kısıtlı olan ekonomik kaynakların ve yatırım araçlarının doğru kullanılıyor olması, iklim krizi ile başlayan tartışmaların ekonomik bir felakete yol açmasını engellemek bakımından büyük bir öneme sahiptir.

Huzurdaki eser, mevcut ticari yaşam içerisindeki yatırım tercihlerinin iklim krizi ile mücadele konusunda nerede durdurduğunu ve sürdürülebilirlikle bağlantılı mevzuat gelişimini, finans şirketleri ve yeşil yatırım araçları üzerinden incelemektedir.