Bu çalışma, yapay zekânın eğitimdeki rolünü "teknolojik bir eklenti" olmanın ötesinde, bütüncül bir Yapay Zekâ Pedagojisi perspektifiyle ele alma çabasının bir ürünüdür. Kitabın temel motivasyonu, yapay zekâ çağında eğitimin insani, etik ve pedagojik özünü koruyarak bu yeni zekâ ortağıyla nasıl daha nitelikli, kapsayıcı ve anlamlı öğrenme ağları kurabileceğimizi sorgulamaktır. Yapay zekâ pedagojisi, teknolojinin ne yapabildiğinden ziyade, pedagojik amaçların teknolojiyi nasıl yönlendirmesi gerektiği sorusuna odaklanmaktadır.

Kitabın 15 bölüme yayılan yolculuğu, yapay zekâ pedagojisinin kuramsal temellerinden başlayarak öğretim tasarımı, bilişsel süreçler, sosyal-duygusal öğrenme ve öğretmen kimliği gibi kritik duraklardan geçmektedir. Her bölüm, yapay zekânın öğrenmeyi kişiselleştirme ve verimliliği arttırma potansiyelini kabul ederken aynı zamanda veri mahremiyeti, algoritmik adalet, insan özerkliği ve etik yönetişim gibi vazgeçilmez sınırları hatırlatmaktadır. Eserin sonunda sunulan "Sistem Dinamiği Eğitimi (SDE)" önerisi ise tüm bu tartışmaları, karmaşıklık ve sistem düşüncesi ekseninde yeni bir eğitim paradigması içinde sentezlemeyi amaçlamaktadır.

Bu kitap, yapay zekâyı eğitimin tek öznesi hâline getiren teknolojik iyimserliğe veya onu bütünüyle reddeden eleştirel kuşkuculuğa karşı, "pedagojinin yön verdiği bir yapay zekâ" anlayışını savunmaktadır. Amacımız, eğitimcilerin, araştırmacıların, politika yapıcıların ve öğrencilerin bu karmaşık dönüşüm sürecinde yollarını bulmalarına yardımcı olacak kavramsal bir harita ve uygulamaya dönük bir rehber sunmaktır.