Madenler, ekonomik ve stratejik önemleri dolayısıyla ekonomik kalkınma, enerji arz güvenliği ve ülke kaynaklarının verimli kullanılması bakımından önem arz etmektedir. Madencilik faaliyeti, enerji üretiminde kullanılan ve çeşitli sektörlere hammadde sağlayan madenlerin çıkarılması yoluyla ekonomik kalkınmaya ve ekonomik kamu yararının gerçekleşmesine katkıda bulunmakta; bununla birlikte gürültü, toz, hava ve su kirliliği gibi çevre kirliliğine yol açan negatif dışsallıklar da üretmektedir. Bu durum, madencilik faaliyetinde gözetilen ekonomik kamu yararı ile mülkiyet hakkı ve sağlıklı çevrede yaşama hakkı arasında doğrudan; yaşam hakkı ve özel hayatın korunması hakkı arasında ise dolaylı çatışmalara yol açmaktadır. Maden İdare Hukukunda Kamu Yararı adlı bu çalışmada, maden kavramının bilimsel tanımı ve hukuki çerçevesi ile 3213 sayılı Maden Kanunu'nda düzenlenen temel müesseseler, kamu yararı bakımından taşıdıkları önem doğrultusunda incelenmekte; madencilik faaliyetlerinde gözetilen ekonomik kamu yararı, hukuki niteliği ve sınırları bakımından değerlendirilmektedir.

Bu çerçevede, ekonomik kamu yararı ile çevrenin korunması ve temel haklar arasındaki ilişki; sürdürülebilir kalkınma, nesiller arası adalet, iklim değişikliği ve yeşil düzene geçiş perspektifleri çerçevesinde ele alınmakta ve bu ilişkinin kurulmasında gözetilen ilkeler üzerinde durulmaktadır. Ruhsatlandırma, korunan alanlarda madencilik faaliyetleri, ÇED süreçleri ve kamulaştırma uygulamalarına ilişkin Danıştay kararları kapsamında madencilik faaliyetlerinde kamu yararı değerlendirmesinin yargısal denetimdeki görünümü incelenmektedir.