Madenler, sahip oldukları yüksek ekonomik değer, stratejik nitelik ve doğal kaynak karakteri sebebiyle hukuk düzenlerinde geçmişten bu yana özel düzenlemelere konu olmuştur. Özel mülkiyete konu taşınmazlarda bulunan madenler söz konusu olduğunda ise, mülkiyet hakkının korunması ile doğal kaynakların kamu yararı doğrultusunda aranması ve işletilmesi gerekliliği arasında hassas bir denge kurulması zorunlu hâle gelmektedir. Devlet, taşınmaz maliki ve maden hakkı sahibi arasında şekillenen bu kendine özgü üçlü hukuki ilişki hem teorik hem de uygulamaya yansıyan yönleriyle önemli tartışma alanları doğurmaktadır. Bu eser, madenin hukuki niteliğini ve özel mülkiyete konu taşınmazlarla kurduğu ilişkiyi eşya hukuku perspektifinden bütüncül ve sistematik bir yaklaşımla ele almaya çalışmakta; maden hakkının hukuki niteliği, maden sicilinin işlevi, mülkiyet hakkının sınırlandırılması, kamulaştırma ve sözleşmeye dayalı maden irtifakı gibi maden hukukunun temel kurumlarını öğretide ileri sürülen görüşler ve yüksek yargı içtihatları ışığında değerlendirmeyi ve ortaya çıkan sorunlara çözüm önerileri sunmayı amaçlamaktadır.