Dijital manipülasyon teknolojilerinin ulaştığı boyut, deepfake uygulamalarının hızla yaygınlaşmasıyla birlikte, hakikat ile kurgu arasındaki sınırı giderek bulanıklaştırmıştır. Bu gelişme karşısında hukuki ve cezai sorumluluğa ilişkin düzenlemeler öne çıkarken, bir yapay zeka uygulaması olan deepfake'in yapay zeka etik ilkeleri çerçevesinde değerlendirilmesi sınırlı kalmıştır. Eser, yapay zeka etiğinin felsefi temellerinden hareketle deepfake teknolojisini uluslararası normatif metinler ekseninde incelemekte; şeffaflık, açıklanabilirlik, hesap verebilirlik, sorumluluk, gizlilik, güvenilirlik, adalet, eşitlik ve özerklik ilkelerinin deepfake bakımından nasıl uygulanabileceğini ele almaktadır. İnsan onurunun ve bireysel iradenin korunmasını merkeze alan çalışma, meydana gelen zararların sonradan uygulanan yaptırımlarla değil, etik ilkelerin hukuki düzenlemelere ve algoritmik tasarım süreçlerine dahil edilmesi ve böylece zararlar ortaya çıkmadan önce etik ilkelerin yol gösterici olduğu bir yaklaşımla çözülebileceğini savunmaktadır.